Pierwszy?

No prawieee.

Zeszłoroczny był wyjątkowy, bo Piotr wyraźnie dawał znać, że tam w środku jest i mnie kocha.

Tegoroczny jest wyjątkowy, bo pierwszy razem po tej stronie.

I prezent wyjątkowy.

A jakże!

Okruch kupę do nocnika wyprodukował :D

Pierwszą swoją niepieluchową:)

Każdy następny też będzie wyjątkowy.

By być mamą, to największy przywilej.

Cieszę się, że mogę go doświadczać.

Kocham Cię Piotrulku :*

Idzie rak nieborak!!!

Mój syn raczkuje!

Tak, dopiero teraz.
Już właściwie straciłam nadzieję, że w ogóle będzie.

A tu, z dnia na dzień, samo przyszło!!!

Ot, taki prezencik na dzień mamy :)

To już nie ten sam malutki niemowlaczek.

To mój mobilny, radzący sobie sam chłopczyk.

Kiedy widzę, jak sam je, jak słucha, co mówię, reaguje na polecenia i teraz, kiedy sam się porusza,

łza kręci mi się w oku.

Bo ani się obejrzę, a mnie przerośnie...

I w twarz mi się roześmieje, jak mu przypomnę, że od cycka nie chciał się odczepić :D

To take a nap or not to take a nap? That is a question...

Czy to możliwe, żeby mały niespełna 11miesięczny ludek chciał się tak znienacka sam przestawić na jedną drzemkę w ciągu dnia???

Pierwszą ma już o 9tej, z racji tego, że wstaje o 6tej, czasem przed. Trwa ona z reguły od godziny do półtora. Okruch budzi się radosny i gotowy do zabawy.

Drugą z reguły zaś miał ok.14tej, czasem nieco później.

Od kilku dni protestuje przeciwko tej drzemce.

Ok.

Rozumiem.

Tylko jak wytrzymać z nieznośnym ludkiem, który ok.17tej zaczyna słaniać się na swoich i tak chybotliwych jeszcze nóziach?

A spać i tak nie będzie!

Dodatkowo dziś zapodział się smoczunio niunio!!!

No to to już tragedia narodowa była.

Ileż płaczu, lamentu.

A tego.. jak nie ma tak nie ma..

Zniknął.

Inny został odrzucony.

Matka już miała wizję nieprzespanej nocy..

ale znalazła w czeluściach zakopany jakiś inny, ale MAMowy.

Eh.

Smoczkowe love...

Kolejne utrapienie będzie.

Bo bez cycusia i smoczusia to się nie daaaa!

i już.

Krusiu uwielbia się huśtać.

No to w domu ma namiastkę parku :D

A tak wyglądał w niedzielę, przed wyjściem na komunię mojego chrześniaka:



Buciki

I co z tego, że wózek wygodny...

I co z tego, że można w nim jadąc zajadać chrupka...

I co z tego, że można podziwiać szczekającego psa, chłopca z hulajnogą, gałęzie drzew, chodnik, autobus...

No co?

Kiedy to Okruś buty dostał! No dobra, kapcie... (jedne z niewielu bucików, które weszły na jego stópki. Na plus też cena, oddychająca wkładka i poddająca się podeszwa). Mierzyliśmy też super sandałki, ale cena nas powaliła chwilowo :/

To będzie siedział i tylko na nie patrzył???

Co to to nie!!

Okruch bada teren!

I nie ma zmiłuj...

A mama ma nową sukienkęęęęęę :D

I idzie jutro do fryzjeraaaaaa :D



10!

Okruszolek kończy 10 miesięcy.

Sięgam pamięcią wstecz, do lipca zeszłego roku, kiedy to syn mój maleńki był, i jeszcze potrafiłam wyobrazić sobie, że wyszedł z mojego brzucha.

Taki nieporadny.

Taki całkiem zależny od nas.

A teraz!!

A to foch czasem w małej dupce się pojawi.

A to nowa umiejętność z szybkością błyskawicy ujawnia się.

Bo z nowych rzeczy to na przykład Pietruszka potrafi pokazać kotka, który jeździ pociągiem z maszynistą Błażejem. Potrafi tego kotka pokazać na każdej stronie książeczki.

Albo zapytany, jaki jest duży (on, nie kot), wysoko podnosi obie rączki do góry!

Załapał to w mig.

W mig pojął też, że jeżdżenie w wózku wcale nie jest tak fajne jak dreptanie na własnych nóżkach.

Wyciąga więc ręce do każdego ludzia, myśląc że może da się nabrać na piękne oczy i będzie z nim chodzić w te i we wte :D

Czasem się udaje.

Bo kto by się nie nabrał...

uf, jak gorąco!

Wcale nie lubię takiej pogody.

Nie dla mnie upały.

Znów nie było prawdziwej wiosny...

A ja lubię takie wiosenne słoneczko, nie takie patelniane..

Szybko nabyłam dla Okrucha krem z filtrem (Sroko, dziękuję za post - wybrałam babydream), bo wcześniej jakoś nie zdążyłam o tym pomyśleć, a wystarczyły dwa dni upału i syn mi się opalił..

Kurtki nagle zamieniliśmy na bodziaki z krótkim rękawem i kapelutek zamiast czapki.

Dziwnie tak.

Nie żebym narzekała, ale spocona nie lubię być, opuchniętych nóg nie lubię mieć, pisać egzaminów w upał też nie lubię..

Jeden już za mną.

Jutro ostatni bój i.. koniec kursu!

Z tej okazji mam żółte pastelowe paznokcie :)

Rozpoczęliśmy też sezon działkowy.

Oto dowód:

Okruch uwielbia deptać po trawie, oglądać ptaszki i kwiatki.

Ostatnio na fali jest też stanie:

Zawsze z podpórką - mamową, tatową albo kanapową :)



Budzik

Okruchol ma nową ksywę.

Budzik!

Z dzieckiem właściwie zapomniałam, do czego służy budzik.

W ogóle go nie nastawiam, nawet, kiedy muszę wstawać do pracy.

Przecież mam najlepszy, najbardziej punktualny budzik na świecie.

Mojego syna!

To taki budzik, który psuje się czasem i nawet w nocy kilka razy alarmuje, że czas wstawać!

Kiedy się go już "wyłączy", pozwala na chwilę zamknąć jeszcze oczy, by za jakiś czas "zepsuć" się znów.

A rankiem...

Punkt 6.15!

Czy trzeba iść do pracy czy nie.

Budzik zawsze punktualny.

I wiecie co.

Ja ten budzik uwielbiam.

Bo on się uśmiecha.

Z awsze marzyłam o takim budziku.

Który nie będzie mnie rano wkurzał, kiedy zadzwoni :D

No to go mam :D